paasweekend roptazijl - vlieland door Bert Griffioen

foto's
Half 12 verzamelen bij het gemaal van Roptazijl; een prachttijd als je uit het midden van het land komt.
Met stralende zon en heel rustig briesje kan er vandaag op weg naar Vlieland weinig fout gaan. Ook de verwachte windrichting en de eventuele branding op het strand van Vlieland lijken heel gunstig voor iemand met brandingvrees.
Mijn aanmelding op vrijdagmorgen was dus goed overwogen!
Maar liefst 13 deelnemers, w.o. 4 dames, geven me tevens het gevoel, dat de snelheid voor mij redelijk zal worden.
Albert-Jan heef de organisatie uitstekend voor elkaar; voor en achter de groep een leider met marifoon en af en toe een fluitje als een enkel schaap teveel afdwaalt.
Mede door de gunstige weer-omstandheden is de tocht voor niemand een probleem. Slechts 1 nieuwsgierige passant zit vlak bij de Richel,
5 meter achter mijn kano; een prachtige volwassen zeehond!
Het aanlanden is in feite ook een eitje; maar dan begint de narigheid!! Wel of niet met de boten over het ruige duin; door het mulle zand.
6 deelnemers laten de kayak achter en sjouwen hun boedel voor 2 dagen kamperen, op de rug het duin over.
De rest steunt elkaar; al of niet met hulpmiddelen, op deze helse ondeneming.
Enfin; het eindresultaat is geweldig (zie foto's); een prachtig grasveld; vrij dicht bij de Bolder; flink ver van dat ene washok; rust!!

dag 2
Albert-Jan laat zijn plan om vandaag naar Terschelling te peddelen, vallen, zowel vanweg de forse wind alsmede door het ontbreken van belangstellenden.
Een aantal gaan op de fiets; een groter aantal wandelend het eiland over; heerlijk zo'n snipperdag, maar terug over het strand blijkt het golfpatroon van de zee zó imponerend, dat de één na de ander stelt met deze wind geen zee te zullen kiezen.

dag 3
Gelukkig; de wind is een stuk minder en nadat de marifoonberichten binnen zijn, met meldingen van 4 bf W., met mogelijk af en toe ietsje 5, kiest de leiding er voor om de terugtocht wél, maar vrijblijvend in te zetten. 2 personen gaan per veerboot; de rest steekt, al dan niet met lichte aarzeling de hand op tot deelname.
De start door de branding is heel goed te doen; een enkele breker voluit over je heen; dat moet kunnen; goed voor je krullen.
Terwille van de tamelijk rusteloze Noordzee, gaan we flink uit de kust en ruim om de Richel; zelfs op de foto's is goed zichtbaar dat we door berg en dal varen en goed wakker de peddel in het sop dienen te houden. Zelf ben ik blij als we ruim in de Vliestroom zitten; de surfgolven worden overzichtelijker en de deining minder.
Pas ná de oversteek van de Blauwe Slenk mag er voluit gesurfd worden; over de platen terug naar Roptazijl. Mijn Lettmann met roer is hier weer flink in't voordeel; als een speer en zonder uit te breken zijn er af en toe lange surven over 3 ruggen te maken.
Hadden we heen ongeveer 5 uur nodig; terug hebben we aan een kleine 4 uur voldoende.
Zeeeer tevreden kruip ik aan de kant; dit vraagt naar meéér!!

Volgens google earth is het zo ongeveer 32 km ( zie foto onder), wat het totaal dan op 64 km zou hebben gebracht.